We verkassen ons riant met de huur🚘 van. naar

Maandag 13 oktober 

Ohayo allen of op onze moerstaal een goedemorgen, lieve mensen..

Jullie nog slapend en op 1 👂voor ons de eerste dag van de 3e week op pad. Het uiteten gisteren werd het niet, nadat ik zo lekker gebadderd had, (ik denk dan toch even meteen terug aan mijn lieve vriendin, die bij ons dat ook regelmatig zo heerlijk vond badderen, maar zolang als zij dat deed had ik nooit en nu ook niet het geduld er voor hoe lekker dat ook is) mij in het net had gekleed, maar helaas op de zondag was het eerste restaurantje vol  (het zijn ook vaak kleine ruimten en met 10 personen gewoon vol) ook waren er meerderen gesloten, dus toch maar en overigens lekkere maaltijden uit de winkel mee naar het appartement genomen en in de magnetron in mum van tijd op de tafel geserveerd. We zijn gauw tevreden en blij dat we om 20.00 uur nog een warme hap hadden.
Verder de avond heerlijk relaxed, mijn verslag gestart, waarbij Ruud roept :” Moet dat nu al?”  Ja 😎 Lezen in mijn thrillerboek “ Het zwarte boek van de uren” de 4e in de serie, met dank aan Karen en Mathilda, mijn lieve collega’s van school, Mathilda heeft het gedownload voor mij. Ook van zoiets de ballen verstand van dat, maar het komt wel tot mij. En dat telt. En rond 23.00 uur sluit ik mijn ogen en gaan we voor de dag van morgen en voor een ieder: “ EEN BON SIMAN” dat kennen ze wel in het Papiamento, maar bij Google niet in het Japans 😂 Laiverds allen een goede week gewenst van ons beid. 

Dan op pad. De rit met de auto gaat goed. We gaan door de langste tunnel die wij ooit gehad hebben,4.1 km lang en zo schoon, je gelooft het gewoon niet, dan 100 m niet , daarna nog 2 tunnels van 2,1 km, hetzelfde beeld. En ook hier is het  op deze tolwegen superschoon. Overigens zien we hier in het verkeersbeeld totaal niet echte wandelaars met rugzak of fietsers met al hun bagage.

We bezoeken een SHRINE dat is de stroming Shinto religie, dus geen Boeddhisme ,wel  met heel veel treden om tot de bovenste top te komen. 1358 treden x 2 up and down, naar 451 m hoogte.Meerdere mensen hebben van die hand ventilatoren bij zich om koelte toe te wuiven , niet zoveel hoeven te bewegen als met een waaier.  Het is een zeer omvangrijk complex, bijna gelijk een dorp met de verschillende lagen in hoogten. De mensen veelal Jappaners slaan geen heiligdom over hoe klein/ groot ook door eerst wat munten te offeren in een vakjesblok. Dan buigen ze twee keer, klappen twee keer, de handen tegen elkaar voor een soort van  gebed en buigen opnieuw. Het is een pelgrimsoord, al eeuwen een van de belangrijkste shrines van heel Japan en als het al een soort van boete is dan voelt dat voor mij wel die klim naar boven, godallemachtig. Daar aangekomen kun jij je wens laten kalligraferen/ opschrijven in het Japans en ophangen aan een rek of het inleveren bij een soort van “ priester/geestelijke, die het dan voorleest in het heiligdom. Ik moet daarbij denken aan de nagebeden voor… tijdens een katholieke dienst. Hoe kom je er op, zul je denken, maar hoe meer je er mee geconfronteerd wordt op je reizen met religie/ godsdienst, zijn er altijd herkenbare overlappingen.
Ook kon je muntje in het water leggen en als blijft drijven werd je verlicht, het lukte mij met licht muntstuk.
Waarom zijn we ons in de wereld  zo druk aan het maken over al die verschillende religies, waar alleen maar gedonder van komt. Als het puntje bij het paaltje komt en je een beetje op de hoogte bent van verschillende geloofsovertuigingen, kom je uiteindelijk bij hetzelfde uit en dat nu God, Boeddha, Jaweh of Allah hebt, de Koran,de Bijbel of andere heilige geschriften, maakt niet uit wat mij betreft! Ik hoop dat ik niemand van mijn volgers voor het hoofd stoot, want dat is uiteraard niet mijn bedoeling. 

We troffen 2 prachtige spierwitte, gespierde paarden aan. Ik wist dat het een edel dier is op 4 benen, maar zoiets, nee. Ze leken glad geschoren, alleen de huid te zien en zeer glad en geen grammetje vet. Je zou haast denken dat ze naar de sportschool/ paardenschool gaan.🙏😂🙏 Ze worden vast op een of de andere manier getraind. Wat een schitterend bodies met lange snuiten opvallend. Ze hebben evenals honden een rol in deze religie, maar daar ben ik nog niet uit.

Gelukkig is het niet al te heet met redelijk wat bewolking en dat komt goed uit  Nog een staaltje van superschoon, vele puppie honden gaan mee naar boven , geheel voorzien van pamper en kleertjes. We zagen een puppie die moest in ieder geval wat doen. De pamper uitgespreid als een kleedje. Het beessies kon de behoefte doen , pamper opgerold en vast en zeker een nieuwe omgedaan. Zover hebben wij niet meer gekeken.

We zijn wel wat vlotter beneden, ondanks het lopen langs vele winkeltjes met allerlei koopwaar, van water, eten t/m kleding en andere kunstzaken, maar ook veel prullaria.Even onze meegebrachte lunch nuttigen, waarbij we een alleraardigst Japans gezin ontmoeten. Twee meiden met een groen/ rosé waterijs bowl voor de neus en het jongetje kijkt in opperste verbazing naar mijn verhitte gezicht. Hij zal wel denken:”Wie is dat mens toch, nog nooit gezien hier” Ook hier zijn de ouders weer supertrots op hun kroost en is de foto gauw genomen na een korte babbel een beetje in het Engels.

We gaan naar een hotel met ONSEN, dat betekent in het Japans BAD.Bij aankomst bij het luxehotel krijgen we uitleg in gesproken Japans/ gebrekkig Engels. Gelukkig lig er info bij in het waar de meneer opwijst als hij het een en ander ons vertelt. We gaan met een kabelbaan steil naar beneden de diepte in, waar een heldere krachtige stroom water langs de rotsen klatert. Daar gaan we in een een gescheiden ruimte voor mannen en vrouwen ons uitkleden en loop je in je blote niks naar het aangelegde bad waar jij je onderdompeld het hete zwavel (zegtRuud) & ik vind  dat het gewoon zoutoplossing is, want het eerste stinkt 🤪enorm en dat ruik ik niet. Het zicht op het vele omringende groen van de bergen en met het stromend water tussen de rotsen door.

Een heerlijke rustgevende ervaring. Daarna je weer aankleden en ga je met de kabelbaan weer omhoog om in het hotel een tweede bad kunt gebruiken. Ook weer gescheiden, want hier ga je ook weer met het blote lijf in, maar eerst gezeten op een kruk voor een spiegel, waar enkelen handpompjes staan, waarmee jij je hele lijf kunt  “reinigen” met allerlei schuimend spul. Ik weet meer dan de helft niet wat er in zit en de tekst is niet altijd goed meer te lezen, ook as het in Japans en Engels. Allemaal Japanse (6) vrouwen, dus daar kijk ik de kunst maar stiekum 🤪😂 van af. Zij doen het vaker zo te zien. Van top tot teen in gesmeerd en gemasseerd, spoel jij je met de sproeier in het geheel af en dan het gloei hete bad in, eenmaal gewend valt het wel mee. Het voelt wel lekker, maar wat een sop en water heeft mijn lijf gevoeld in 1x, nog nooit zoveel. Helemaal met gerimpelde vingertoppen douch ik mij met enigszins koud water af, kan ik mij afdrogen en aankleden. Het lijf voelt prima aan, maar ook ineens moe, loom klinkt beter.

Gelukkig lopen we nog een eindje naar het Japanse manneke pis. Een beeld uit 1968. Stoere jongens gingen onderling een competitie aan, van wie durft het verst op het puntje van deze rots te staan, en dan naar beneden te pissen. Gelukkig is er niemand naar beneden gesodemietert door dit machogedrag.😎

We sluiten de dag echt af met UITETEN te gaan. Waar wij logeren in 4 stays is is er ook een gelijknamig restaurantje verderop met dezelfde eigenaar.

Ik heb een Japanse specialiteit van vis besteld ,Buri Kama Yaki,spannend, maar zo lekker, alhoewel  ik wel even wennen moet als het met 1 oog mij nog aankijkt vanaf het bord en dan ook nog eten met 🇯🇵🥢🇯🇵  Het is een botvis dat scheelt, makkelijk van het bot te halen en zo mals/ zacht, erg smaakvol. Bij vis met graat was het niet zo fijn geweest. Ruud heeft lekkere gemarineerde stukjes vlees op een bedje van groen. Dit is de eerste keer dat we de persoon/ eigenaar van ons verblijf ook echt ontmoeten. 
Alle anderen gingen via van tevoren ontvangen codes via internet die je moest intoetsen om binnen te komen en ook weer bij vertrek. Het werkte allemaal goed, maar het is zeer onpersoonlijk.

Morgen weer een deurtje verder met de auto. Dat is toch wel erg prettig. Nu mik je alles in de achterbak van de auto en je kunt gaan. Niet hoeven  te bedenken dat je bepaalde spullen niet mee kunt nemen als je met het OV gaat, dus  dan moet je het of weggooien/ opeten en nu hebben we een doos daar zet je overgebleven spullen/ etenswaren in en kun je weer plezier van hebben bij het volgende onderkomen.