De terugreis van 🇮🇳 India naar 🇱🇺 Nederland

De moskee jengelt hier rond 5.30 uur, een beetje oneerbiedig gezegd, maar het is ook een pokkenherrie. Twee stemmen gaan tegen elkaar in. Gelukkig is het niet eindeloos lang en kan de slaap hervat worden. 
Gisteren bij het lopen merkte ik dat hier geen vee op straat is, hooguit wat runderen op het dorre graslandje  van de eigenaar, want droog is het hier. In de moesssontijd zal de grond het water opslurpen, denk ik zo. Wel zijn er kuddes geiten op straat die rond snuffelen in het afval wat er toch nog genoeg en teveel verspreid is. Het geeft zo’n troosteloze aanblik, maar als er geen vuilniswagens zijn waar moet je dan met je huisvuilnis heen als ik mij voor de geest haal wat er al in onze bakken zit na 2 weken. Hier en daar verbranden ze het wel, maar er blijf nog veel over wat er gewoon weg lig te rotten ook al zagen we ook wel enorme ijzeren hekwerk verzamel bakken in de vorm van een op zij gekantelde fles voor het plastic, die regelmatig vol zaten. Waar ze daar dan weer mee naar toe gaan is mij onduidelijk, maar het begin is er hoe klein dat ook is. Wel grappig om te zien ,aan ene kant van straat tekening om mensen aan te moedigen zorgvuldig met afval om te gaan en aan andere kant van straat dikke troep.

De Royal Enfield motoren zijn DE MOTOREN” hier in India. Ik vind ze ook prachtig. Het is een overlevering uit de Britse koloniale tijd. Ik geloof dat ze ook te zien waren in de Soldaat van Oranje, waar we in juni as alsnog heengaan, de allerlaatste voorstelling naar jaren.
In onze beginjaren zagen we de paters regelmatig op deze tweewielers  rond crossen, want het is het ideale vervoersmiddel om vlot en efficiënt van het ene naar het andere dorp te rijden over hobbelige harde droge wegen van parochie naar parochie om de scholen in de gebieden te bezoeken op de meest afgelegen plekken zoals in Noord Bihar, maar daar verbeteren de wegen zich ook wel. 
Ook blijven die kleine winkeltjes en werkplaatsen mij boeien, een kleermaker die in een gigantische voor mij onoverzichtelijke troep van lappen stof en wat al niet meer aanwezig onverstoorbaar en rustig achter zijn naaimachine zijn werk zit te doen. Of weggedoken tussen zijn koopwaar van het fruit en de groente. Het zijn meestal van die kleine propvolle ruimten waar je amper je kont kunt keren door de vele spullen die er her en der liggen.

Ons ontbijt wordt gebracht en ik heb in korte tijd nog nooit zoveel eieren gegeten, iedere ochtend zeker twee geklutst gebakken eieren waarin het brood als een pakje wordt opgediend en altijd weer die stralende glimlach. Dat maakt de dag weer zoveel mooier! 
Ruud neemt nog een laatste duik, bekijkt van dichtbij daar er iets is gebeurd een klein ongelukje een vechtpartij tussen  2  lokale mannen waarbij in het gevecht kapotte bierflessen blijkbaar zijn gebruikt in het op de vuist gaan.  Een stel gewichtige mannen/ politie doen onderzoek, maar de vrouwen doen het fijne werk, fingerprint onderzoek,ik krijg verslag en dan is de tijd  13.00 uur om te vertrekken na de laatste apps en mailtjes ivm verjaardagen nog verstuurd te hebben. Ruud bestelt de Uber naar het vliegveld. We nemen afscheid van de vriendelijke jongeman van het ontbijt. Mooie ingewikkelde naam die ik al weer kwijt ben🥴en die ons nog behulpzaam is met de koffers, de laatste foto’s genomen bij het appartement en off we go!!! 

De Uber chauffeur vergeet te vragen waar we heen moeten terminal 1 of 2. We arriveren bij 2, mis, omrijden naar 1, gelukkig hoeven we niet te lopen en hij had zijn beoordeling ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️reeds te pakken, maar hij bracht ons op de goede bestemming. Daar aangekomen kunnen wij niet naar binnen. De zeer vriendelijke beambten geven aan dat Ruud naar het loket moet, want het vluchtnummer naar Hyderabad ontbreekt in de app. Het duurt even eer Ruud terug komt met de formulieren en een van de aardige mannen geeft met wiebelend hoofd ( ik vind dat zo 🤓grappig) aan dat ik wel op een van de stoelen kan gaan zitten verderop. Ik bedank hem, weer een bewegend hoofd en neem plaats. Eenmaal binnen maar eerst omkleden, want met die airco vol aan is het verhipte koud. Kort wordt lang zowel de broek als het shirt, door de security en dan is het wachten aangebroken. Om 17.25 uur gaat de ✈️. 
We nuttigen onze lunch met het brood van gisteren. We gooien natuurlijk niks zo maar weg  (dat is steevast tegen mijn principes in of het moet er al zo verrot uitzien😜) en al helemaal niet hier, maar door de jam dat  er op is gesmeerd vanmorgen is het niet meer zo heel erg droog en nog best te pruimen. Een mens kan wel wat hebben, nietwaar. 💪🥴💪Toast met kaas is een goede aanvulling.

De wachttijd benut ik verder met lezen, verslag bijwerken en denk ik heel sterk aan mensen in onze naaste omgeving waar het heel slecht mee gaat. Het houdt me erg bezig. 

Zo ben ik mij altijd wel bewust dat er mensen zijn die in hele andere situatie zitten dan de onze. Dat is goed om te blijven beseffen. 
Dat is de keerzijde van de medaille van het leven, die we zeker niet vergeten ook al zijn we ver weg en ben ik zeker op dit moment heel dankbaar wat wij allemaal kunnen en mogen ondernemen zowel thuis als in den vreemde. Het voelt soms zo tegenstrijdig aan.

Bijna inchecken voor de ✈️naar Hydrabad, zo’n 1,5 uur vliegen. Het is een systeem waar ik niks van snap. Een deel van de passagiers gaat via een gate om vervolgens met de bus naar het vliegtuig te gaan, wij gaan met veel veel gedoe via een andere gate, maar via de slurf naar het vliegtuig. Een kind van 3 jaar krijst zo erg dat iedereen horen en zien gek wordt. Het gebeurde ook al een paar keer in de wachtruimte en alleen daar ze haar zin niet kreeg. Ik kijk haar even later wat bozig aan en ze wendt haar blik af.  “Krengetje, zeg ik en niet meer zo schreeuwen!”  Het helpt ook nog. 
Het is opmerkelijk dat zowel vrouwen als mannen vaak te grote instappers hebben, je kan bij de hak achterin de schoen wel je wijsvinger kwijt. 🥴🤭🫣🤣Het loopt volgens mij voor geen meter, wat de filosofie daar achter is, is mij niet duidelijk, op de groei zoals je bij kinderen wel ziet, snap ik enigszins, maar bij volwassenen kan dat alleen maar krimpen.😜🤣   Ruud zegt, zo kunnen ze makkelijk uit - instappen,  ze moeten schoenen zo vaak uit doen bij tempels, winkels, etc.

We vertrekken 10 minuten te laat en dat valt reuze mee. We zitten riant bij de nooduitgang. We krijgen een snack en in een mooi blauw gekleurd papieren tasje drinken en een zakje noten / popcorn. Om 19. 30 uur landen we op het vliegveld van Hyderabad. De 1e vlucht zit erop.Nu wachten op de ✈️naar Mumbai om 21.50 uur. Even schrikken, Ruud dacht dat de vlucht om 21.40 uur ging, maar die verschijnt niet op het bord van vertrektijden. Je weet het maar nooit nu er zovele vluchten uitvallen met die Midden Oosten onrust. Tot nu gaat het allemaal volgens plan. 
Gauw even nauwkeuriger op de tickets kijken en gelukkig deze staat  er wel op. Het is een immens grote luchthaven, brandschoon en je snapt niet dat het buiten dit gebouw zo’n troep kan zijn.
Er zijn  134  verschillende gates. Ik bedoel maar. De koffers gaan in 1x naar Amsterdam door, dat is prettig, hoef je daar niet aldoor mee te slepen, overigens zijn het wel koffers op wieltjes al zie je deze uitvoering bijna niet meer. Allemaal van rechthoekige rechtopstaande enorme valiezen, waarbij je bovenop het handvat in kan drukken of uittrekt als je er mee aan de wandel gaat. Dus wat dat betreft lopen we zeker achter, maar ze voldoen nog steeds goed. Hier hanteren ze de koffers op een rare manier, weten niet goed hoe ze het vast moeten houden. Ik denk dat ze onze versie niet kennen, alleen de moderne visie die ik net gaf. Mijn grote rugzak bij de trekking o.a. in Nepal deden ze de rugzak ook altijd op de kop weg zetten en zo droegen ze het ook heel onhandig.

Vlucht ✈️Hyderabad- Bombay de  2e  vlucht of zoals het nu heet Mumbai zal 1,5 uur duren. We arriveren om 23.50 uur op het vliegveld van Mumbai. Nog steeds 4,5 uur in de tijd vooruit dan in 🇱🇺We lopen meteen door naar de bus service dienst die ons naar internationale vertrekhal moet brengen. Bus rijdt gewoon door de stad, midden in de nacht nog steeds druk.Ruud reeds gefeliciteeerd 🇮🇳🙏🇮🇳 met zijn 68e levensjaar🎈🎊🎉   We nuttigen een Kingfischer biertje, klein flesje 2 halen en de 3e voor noppes. Er zijn hier nog meer aardige spreuken te ontdekken.                                   
Als we er zijn, zie je enorm veel veel mensen. We lopen meteen naar het KLM uithangbord, want er zijn hier natuurlijk heel wat vliegtuigmaatschappijen aanwezig. Ruud weet altijd snel de weg door die gigantische mensenmassa heen met al lopend de borden in de gaten houden, die de juiste richting aangeven. Ik ben al lang blij dat ik het tempo van hem bij kan houden, laverend met mijn dagzak tussen de mensen door.  
Eerst weer door de security, daarna de immigration service.  Ik krijg het altijd een beetje benauwd als ik die inktzwarte rijen van mensen zie. We mogen bij het loket senioren gaan aansluiten, nadat Ruud vroeg welke leeftijd je geacht wordt te hebben als je naar dit loket wil. Het antwoord is 60+, dus daar voldoen we zeker aan. We dachten sneller te zijn dan in de rij voorheen, maar dat blijkt niet zo. Het gaat bij dit loket ook trager met de man die de paperassen moet controleren. Was zeker ook een senior😎 Daarna is het nog een stukje lopen naar gate 78, waarbij we ondertussen in de wandelgang horen dat de ✈️ Amsterdam  pas om 4.00 uur gaat i.p.v. 02.25 uur. Als ik hier al die mensen zie zowel zittend als staand bij de gate denk ik en dat moet allemaal in het vliegtuig???!!!! Het zit dan ook helemaal vol, vrees ik, maar als het goed is zitten we bij de nooduitgang, dan hoef je tenminste niet over mensen/ benen heen te stappen als slapend of niet als je moet toiletteren.

Woensdag 11 maart 🇱🇺🎈🙏🎉🎊🙏🎈🇱🇺 onze 3e vlucht. Het bomvolle vliegtuig vertrekt van Bombay om 3.00 uur in de nacht naar Nederland. De ✈️ duurt 9 uur en komt om 7.35 uur Nederlandse tijd precies zoals verwacht aan. Ruud heeft een slaappil genomen en slaapt het eerste stuk  goed en daarna hazenslaapjes. Ik slaap niet , neem nooit een slaap💊in. Ik kijk traditiegetrouw 3 films, want ook het 2e boek “ het geheim van Jaipur” heb ik uit. Rond de klok van 5.00 uur zet ik een ballet filmpje uit en slaap ik uurtje  voor het ontbijt aan.
Daar worden we als eersten verrast bij het uitserveren van het ontbijt met 2 kleine flesjes brut en een verjaardagskaart van de KLM om te proosten op dat nieuwe levensjaar van Ruud. En voor alle zekerheid, Ruud heeft niet gemorst op zijn broek,maar die vlekken zijn door de lichtinval, wel grappig gezicht. Het is nog een beetje vroeg, dus nemen we het 2 e flesje mee naaar huis voor later op de dag. Ik vraag of ik de glaasjes ook mee mag nemen, maar nee dat was nu niet weer de bedoeling.🥳🥴🤭🤣🥳  

Nu viel ook  het kwartje waarom Ruud zijn instapkaart begon te piepen  en  moest afgeven bij het inchecken op de luchthaven van Bombay.We snapten het al niet, maar de verjaardag datum zal de reden geweest zijn van automatische alert,dus heel attent. Verder verloopt de vlucht prima en zijn 9 uur wel redelijk vlot voorbij, waarbij ik zo om de 2 a 3 uur wat rek-strek en bewegingsoefeningen doe, anders ben je na een zit van 9 uur zo stijf als een plank. We zijn om 8.20 uur op weg naar de loopband voor de 🧳🧳 dat er sneller dan de 25 minuten is zoals aangegeven op het bord. De trein van 8.56 uur  rechtstreeks  naar Den Haag cs. De uitcheckpoortjes en de in- uit glazen deuren stonden allemaal wagenwijd open. Er zal wel weer iets gaande zijn geweest in de hal van het station en nemen we de taxi naar huis, want het regent 💦💦💦inmiddels gestadig door bij een dichte grijze bewolking.
We steken om  10.10 uur de huis 🔑in het slot en nemen de verassende deurversiering  van basketbalnetjes en idem shirtjes mee naar binnen evenals een basketbalnet/ met bord gevuld met chocolade eitjes voor de jarige. Een prachtige papieren creativiteit van Esther. Op de deurmat ligt de nodige post waaronder meerdere verjaardagskaarten voor Ruud en de nodige appjes al in de trein geopend.

Na 7✈️✈️✈️✈️✈️✈️✈️, 3 treinreizen, verschillende Uber tochtjes, waarbij er altijd maar 1 koffer in de achterbak kon ivm een gastank, die meer dan de helft aan ruimte innam, de 2e koffer op de stoel naast de bestuurder, waarbij hij net nog goed kon schakelen, km’s 🥾🥾langs zee, strand en door het binnenste van de steden gelopen👟👟gelopen, de bezoeken in de noordelijke deelstaat Bihar, waarbij we op de motor zaten, we ons verplaatsten in een door de paters gehuurde auto, zodat we van de ene naar de andere plek konden komen, in een riksja met onze 2 koffers en tassen, dat net lukte,  de bezoeken in de zuidelijke deelstaat Kerala zijn we nu weer veilig en wel thuis gekomen, waarbij we weer gauw met de dagelijkse dingen bezig gaan, van wasmachine draaien, spullen opruimen etc, etc, etc. En Ruud natuurlijk even Championsleague ⚽️ terugkijken

🇱🇺Tot slot….lieve volgers vonden wij het net zo fijn en gezellig als jullie dat je ons volgde met/ zonder reactie, dat maakte helemaal niet uit. We mogen onze belevenissen en ervaringen in den vreemde graag delen met hen, die ons nabij zijn.

En we sluiten af met 2 foto’s in Indiase stijl van ons gemaakt met AI op de expo in Osaka vorig jaar,maar vinden we toepasselijk slot met de jarige Job als laatste foto die ik niet van echt kan onderscheiden!

woensdag 11 maart 2026 🇱🇺✈️🥳🙏Ruud & Oda🙏🥳✈️🇱🇺