Vertrek van Arowpoint naar Clyde.

Woensdag 26 februari

Nog steeds in het westelijk gebied Otago, maar wel van veeteelt naar de wijngaarden. De schapen/ koeien grotendeels vervangen door rijen wijngaarden. Van uitgestrektheid met meren naar het geslotenen van de bergen waar godswegen door heen slingeren. 
Dat brengt mij meteen even op de volgende verkeersuitspraken, cq woorden, die we steeds weer tegenkomen. Jullie zullen wellicht zeggen:” Wat moeten we daar nu mee?” Snap ik, maar ik vind het wel grappig en de moeite waard om het te vermelden. 
Wat te denken van de volgende woorden: Round Abound  of No  Shoulders. 
Of de volgende zinnen: Give way, Traffic behind, let it pass, maar dat wil niet altijd op die eenbaans slingerwegen. Daar hebben ze iets op bedacht, nl  zo af en toe maken ze van de weg van een- naar een tweebaansweg, een km of wat, dan hoef je niet langer achter de vrachtauto, de camper, de caravan of een slome automobilist te blijven hangen. Het verrassende is wel dat die tweebaans ineens weer over gaat in korte tijd in eenbaansweg. Dan schrik ik op mijn plek in de auto en uit mijn ooghoek wel van, want je zal toch nog niet klaar zijn met inhalen en er komt een tegenligger aan…we zagen een erg verkreukelde auto in “ de schoulder” liggen, dat loog er niet om.

Dus we vertrokken uit Arrowpoint met een aai over de bol van het hondje van de vriendelijke eigenaresse , het was achteraf gezien een vrij rustig authentiek plaatsje in vergelijk met het zeer drukke en toeristische Queenstown, waar we met de gondelbaan naar boven gingen 480 m de hoogte  in en daardoor een prachtig uitzicht hadden over de stad met het Lake Wakatipu,dat een lengte heeft van 80 km en op het breedste punt 5 km.
Ook keken we  naar de hoogste bergketen Singel Cone 2319 m hoog en hebben we vanuit ons uitzichtspunt een  korte wandeling door een naaldbomen bos gemaakt. Ook kon je met de mountainbike naar boven met de gondel  en dan via een ruig pad naar beneden denderen. Ook kon je boven een stukje naar beneden “karten” dan ging je nog een klein stukje extra naar boven met een soort van skilift. En vind je dat als vakantieganger nog niet genoeg, dan ga je toch para glyding doen over het meer en de stad met duizelingwekkende loups.. Dat zou ik nog wel eens willen doen.       

Terug in het centrum is het net een mierennest van mensen. Het stikt er van de winkels en vooral op verschillend gebied , maar veel outdoor kleding, aan de prijzige kant met de bekende merken, dan is dat in Nepal toch een stuk goedkoper😇

Verder zeer luxe winkels en bars met genoeg uitbaters op de boulevard. Wij zijn even relaxed op een klein constant aangemeerd  bootje wat gaan drinken met zicht op het gewriemel van die vele toeristen.

De toch langs het meer van Wakatipu was mooi met o.a besneeuwde bergtoppen op de achtergrond kwamen we uit in het stadje Glenorchy, want het was 1 straat met wat winkels en een koffietentje waar een geanimeerd gesprek  hadden met een Nieuw Zeelands echtpaar, wonende in Wellington.  Hij was zelfs ooit in Groningen geweest en ik moest vooral het museum aldaar bezoeken. Lachen toen ik vertelde I was born and raised there, in the city and lived there  till I was 39. Dus hij snapte wel dat ik het museum wel kende.  Zijn vader was Rotterdammer en zijn moeder uit Friesland. Voor we aan de koffie mochten beginnen natuurlijk eerst actie 🥾🥾 na zo’n 🚘ritje. We maakten een 2 uur durende trail langs een lagune en deels er dwars doorheen met uiteraard weer omgeven door de heuvels.

Het was wederom een geslaagde dag waar we later in de namiddag aankwamen in Clyde, nog meer authentiek dan Arrowpoint, waar een Hans & Griet huisje (zonder beplakt met koekjes en snoepgoed)  ons opwachtte  als ons onderdak voor 1 nacht. 
Morgen beginnen we aan onze 2 daagse 🚴‍♀️🚴🏼tocht.