Van hier 🇯🇵 naar ✈️daar 🇱🇺 Terug van Weg geweest.

Woensdag 29 oktober

We zijn om 8.00 uur vertrokken en zeggen in gedachten “Yoi tsuitachi”  Japan, Tokyo, de stad die nu niet zo’n druk en belevenisvol uitgaanscentrum is.

Wat hebben we veel beleefd, gezien en gedaan in de afgelopen 4 weken. Aangekomen bij het het treinstation is het weer een drukte van jewelste. Het komen en gaan van mensen. We lopen nu vlot en zonder aarzelen door de drukte heen en gaan af op de richting van het perron waar de snelle trein de Narita express staat, die om 9.05 uur ons in 1,5 uur naar het vliegveld ✈️ brengt. 
Al het geweld van voorbij snellende mensen op weg naar het werk valt weg. Gisteravond stonden we nog in een drukke metro, wij blij dat we zo niet met onze rugzakken in hoeven te staan, had ook niet gekund volgens mij.

Ineens is het rustig door de lange looproute naar het perron. We zijn ruim op tijd, dus ik maak van mijn rugzak een uitermate gerieflijke zetel en ga daar op zitten. IPad tevoorschijn en start ik hiermee het afsluitende verslag. We hebben gereserveerde plaatsen , maar moeten nog een klein half uur wachten eer we om 8.50 uur mogen instappen. 
De laatste foto’s van het appartement en onderweg nog genomen, kunnen we bijna instappen. Meer passagiers komen en het is fijn om te weten dat we gereserveerde plaatsen hebben. 
Een paar dagen geleden zei ik tegen Ruud” Wanneer staat jouw hoofd eens uit ?” Niet, ja wellicht in de slaap. Zo ook nu de trein vooraf besproken ook oké nu, maar toch nog geen echte rust. Kijken wat we op het vliegveld kunnen doen, misschien alleen zitten en niks….hoor wie het zegt, dat zou ik nu wel kunnen hoor. Ik kan toch op een vliegveld net als in de trein geen kant op, dan heb ik een redelijk zittend gat.🤪🤣 Dus op het vliegveld na inchecken, bagage ingeleverd, op naar het observatie dek, vliegtuigen kijken vertrekkende en aankomende of gewoon rondlopen-neuzen op zoek naar……een tijdschrift, mijn taak bij de bagage blijven, hetgeen ik nooit vervelend vind, als hij maar terug komt met een lekker bakkie koffie en beslist geen matcha thee.🤢🫣🤢 ik ga het thuis nog wel eens proberen, denk ik.

De trein vertrekt 3 minuten te laat, foeiiiii en het is zeer rustig in ons deel van de trein. Je wordt in perfect Engels op de hoogte gehouden van in en outs, vooral wanneer je uit moet stappen, kan op verschillende plekken, ligt aan de vlucht die je hebt. Dan is het wel handig om dat te weten. Daarna volgt het Japans, waar geen zinnig woord uit te herkennen is. 
We  arriveren op tijd op het vliegveld, de weg wijst zich goed, er is overal Engels te zien en te horen, dus dat scheelt. Inchecken en “boarden” het verloopt gladjes. We zitten bij de nooduitgang ( een kleine extra bijbetalen) Je kunt je benen kwijt en de gang naar de w.c is ook comfortabeler dan over en langs hindernissen van mensen te moeten. In een rechte lijn, een paar passen en je bent bij het pleetje. Nu is het overdag dat je vliegt dan is het minder lastig, dan in de nacht. 
We vertrekken met een kleine vertraging van 30 minuten. We gaan er voor, 13, 5 uur. Dat wordt weer filmpjes kijken, hopende dat er wat bij zit mbt mijn smaak. De stewardessen moeten wel heel lang blijven zitten vanwege turbulentie en zo lang zij geen teken krijgen uit de cockpit om op te staan mogen wij passagiers al helemaal niet uit de gordel. En ik moet natuurlijk nu hoognodig…dat is altijd zo,..of net op pad, ja hoor, bingo, maar er zit niks anders op. Volgens mij zitten ze in de cockpit te slapen en staat het vliegtuig op de automatische piloot. Er is wel een klein beetje turbulentie, maar ik heb de stewardessen bij erger nog zien rondlopen zelfs met karretjes met de benodigdheden voor de inwendige mens en ik ben niet de enige die hoge nood heeft. Als blikken konden doden…., maar goed het leed is weer geleden. We gaan maar eens een filmpje pakken.

🪭……………Een niet onbelangrijk tussendoortje en ik wil het graag gezegd hebben………..🪭

Bij deze wil ik alle volgers bedanken die we hebben mogen begeleiden op onze fantastische Japan reis.  Enkelen van jullie zullen zonder twijfel wel eens hebben gezucht (in mijn nabijheid hoorde ik het ook🤪)  en gedacht “weer zo’n lang verhaal” De reden is dat ik jullie bijna aan de hand wilde meenemen om het te laten beleven en ervaren zoals wij dat deden. Het lukt mij dan ook niet om het korter te doen. En normaal gesproken, dat weet menigeen, ben ik doorgaans al lang van “schrijverstof” Net als vertellen aan mensen/ kinderen, dat komt daar ik van hen hou met heel mijn hart, ziel en zaligheid, evenals van het uitbeelden in het geschrift….en het  liefst zo duidelijk mogelijk. Ik denk dan maar zo, dat schrijverstalent heb ik niet om het kort en bondig te doen, dan moet ik alsnog naar de “ schrijversschool” om het te leren 🙉🙊🙈en onder de knie te krijgen. Daarbij wil jij jouw volgers toch wat te vertellen hebben anders doe het niet, is mijn motto. En de keuze is altijd aan jullie zelf om  het wel/niet/deels te volgen. Wel/geen/ deels reacties te geven. Ik was in mijn element met Alles.  Ik ben voor ons zelf al blij dat ik het heb beschreven zoals ik het heb beleefd en gedaan om in rustige vaarwater het nog eens te kunnen bekijken…. de beelden van Ruud en mijn talloze woordenstroom…..na te lezen. Het was mij een waar genoegen en ik spreek de wens uit dat het (enigszins) voor  jullie hetzelfde is geweest.🪭🙏🪭

🪭Dus zeg ik op mijn beste woorden Japans” als er al een vertaling voor was🪭

🪭Lieve mensen Arigato ” en ” Sayonara” waar, wanneer en hoe dan ook.🪭  

Het is dan fijn wat mij betreft en indien mogelijk elkaar weer echt te 👀 & te 🫦& te👂👂!, maar niet in de lift, daar moet je oppassen voor de mondsaptters😇

Eerst maar weer eens in het ritme van alledag te komen met dat tijdsverschil van 8 uur met hier 🇱🇺tot daar 🇯🇵  
🪅🎭🐾🦇🕶️🦹‍♂️🧙🧟‍♀️🧟👹👻We starten vrijdag namiddag met Halloween met de buurtkinderen,  dus dan zijn we weer paraat en alert met…. donker en  genoeg lichtjes,  Halloween muziek en toch ook een lekkernij, dat hoort er zeker bij…👻👹🦹‍♂️🧙🕶️🦇🐾🎭🪅

Nu toch het aller- allerlaatste stukje van mijn hand.
Aankomst Schiphol  19.45 uur   Bagage  was even wachten, 20.30 uur  en onze auto stond voor, Vertrek richting  met dus onze eigen auto, waarmee we worden opgehaald door Paul en Esther , dat was wel heerlijk.
We hebben van hen over hun eerdere reisen  naar Japan veel goede tips voor hotels en attracties gekregen, hielp heel erg met uitstippelen route ,dat was ook superfijn.🙉👍

Edaarnaast was Ruud blij met een reactie van collega Wilma die aangaf dat zijnde hele route met de auto zouden doen, wij zouden eerst alleen maar een paar dagen  de Vallei doen die wat moeilijker bereikbaar was, maar nu 2 weken, ook daardoor makkelijker op de Mount Fuji. ( daarover nog , het was op de dag dat wij er liepen de eerste dag met sneeuw , brengt gelijk zeggen de Japanners. Dagen daarna zat hij weer in de wolken, dus echt geluk met een van de hoogtepunten van onze reize

We steken om 21.10 uur de 🔑in het slot van ons huis. Voorburg en nu nog als de wiedeweerga stemmen. Nee, helaas dat lukte nu niet meer, dus Frans Timmermans en Henry Bonte Bal moeten het zonder ons doen, maar er komen snel genoeg nieuwe verkiezingen, dan maken we het weer goed.  
De laatste heeft het niet slecht gedaan en voor ons nu langzaam wakker worden na wat onrustige nacht, Ruud dacht dat het de verkeerde wc was, er zat een koude zwarte wc bril op ipv alle luxe die gewend waren .

AFGELEGDE AFSTANDEN

Afrondend , 29 sept begonnen  en 29 oktober weer thuis.
In totaal

-1000 trein km’s;

-1500 auto km’s;

 -302 km gelopen;

 -465.375 stappen;

 -en kwa hoogtes 744 verdiepingen !!

Gelukkig hadden we de goede condities en namen we nog vaker  de trap ipv de roltrap , al werd dat het op het laatste wel wat minder..

voor jullie nog een fijne donderdagmorgen en een aangename prettige week verder.

🦹‍♂️Ruud &Oda🧟
 

Als afsluiting Japanse poppetjes thuis in Voorburg