Bezoek aan eiland Myajima

Maandag 6 oktober

Gisterenavond nog even een zondags avond loopje 👣👣👣gehad. Het eten wat verteren en de atome bomb dome verlicht zien. Het is nog steeds een heerlijke temperatuur. Toch zien we nu ook gelukkig  zou ik haast zeggen…. waar wel wat zooi achtergelaten is op een centraal plein in een winkelcentrum, aan rotzooi van plastic flesjes, idem bakjes en ander zooi, het lijkt een hang jongerenplek. Er wordt hier ook met regelmaat gerookt evenals gevaped met name door jongeren.

Bij het op 1 👂gaan zelfs wat te warm. Het lage bed is wel wennen. Ik ben er bijna 2x uitgekukeld, maar gelukkig is de val niet hoog.🫢😅 Het is een zwoele nacht en dat maakt het inslapen met deze temperatuur enigszins lastig. De schuifpui naar het balkon is open en soms een zacht briesje wind.

🇱🇺Goedemorgen / ohaju…🇯🇵allemaal, we zijn er weer. Na ons ontbijt van een hartig kaas/ ham broodje, wat slap geworden 😳door het even in de magnetron te leggen, daar mij een warm hapje wel lekker leek zo op de vroege ochtend , nou ja vroeg 8.30 uur. Het smaakte wel, dat is wat telt, vind ik. Ruud kijkt ondertussen via de IPad de sport van gisteren nog even terug. Hoe zou het toch moeten als we al die technieken niet bij machte waren, overigens is dit hem van harte gegund na het steeds weer checken, dubbel check wat we de dag gaan ondernemen. Ik heb nog tijd voor mijn ochtend (Nescafé) koffie, later op de dag buiten de deur altijd een betere.🤣☕️ 🥳 En lees ik onze andere blogs over Indonesië en Thailand bij van vrienden, voor de een de eerste kennismaking met het land Indonesië en voor de andere Thailand weer herontdekken, landen waar we ooit zijn geweest in een grijs verleden, maar nog sterk op het netvlies.  Daarom is het fijn om over deze continenten weer eens te lezen hoe onze vrienden het beleven, terwijl zij reeds terug zijn in ons landje 🇱🇺 en ongetwijfeld nog een beetje in hun prachtige reis zitten van alle ervaringen en belevenissen. Bij het lezen voor ons  herkenning en soms elementen, hetgeen we niet als herkenning ervaren, waarbij ik de Indonesische eierbal???? wel heel grappig vond.. En is er net nog een 3e blog bijgekomen van fietsende vrienden in Spanje rondom Sevilla. Dat bevalt goed, want dat doen ze al voor de 6e keer, telkens een ander stuk Spanje. Wel fijn dat ik mijn leesboek Pachinko uit heb gelezen, een prachtig geschreven familie epos door Min Jin Lee, over het brengen van offers van immigranten ( Koreanen ) die proberen een bestaan elders ( Japan) op te bouwen.Het heeft mij erg geboeid mede namens de immigratie in ons eigen land, etc. Een nieuw boek komt er nog niet van, maar dat is niet erg. Genoeg te doen en we zijn al een week op pad.

We pakken eerst de metro, dan de trein naar Miyajima ,vanuit daar met de ferry, de overtocht naar dit eiland.   Eerst rond gelopen en een tempel  bezocht, daarna naar DE RODE SHRINE  (poort)  Itsukushima-ninja  van afstand in de zee gezien, beter op het eiland kunnen bekijken, toen de Daisho tempel, deze laatste tempels is een boeddhistische tempel en wat rijker en kleurrijker versierd dan andere Japanse tempels.

We proberen nog met scholieren op de foto te gaan, die daar een excursie volgen. Ook hier is er weer een schoolfotograaf bij , maar die wil perse niet dat ik op de foto met al die geel gepette kinderen  (in schooluniform witte blouse en donkerblauwe broek/rok) ga. . Evenwel de aanhouder wint en kreeg Ruud het toch voor elkaar, al stond het spul nog niet geordend klaar voor de schoolfotograaf, zoals dat gaat bij Japanners keurig in het gelid in rijen van, keurig in rechte lijn, allemaal 1,2,3 cheese zeggen en die vingertjes in v vorm opsteken, ik hou daar helemaal niet van. Dat zie je in Nederland ook steeds meer. Ik heb geloof ik de gedachte die er achter zit nog steeds niet door. Dan maar een “ gekken bekken”🫣🤪🤣gezicht dat zie ik dan toch liever naast de serieuze foto, die ook werd genomen. Ook lopen we een tempel in waar je een rondgang kan maken langs heel veel Boeddha’s van klein tot groter- groots. Er zijn ook weer op een ander plek binnen het enorme complex een beetje dikkere Boeddha beeldjes met allemaal rode gebreide mutsjes op. Geeni idee, het hoe en waarom. Sommigen vind ik alleen maar erg grappig. Ze hebben alle 500 een andere gezichtsuitdrukking, toch heel biesunder. Ruud nu ook eens op de kiek met 2 ervan.😅😂🤣 Sommige volgers missen hem in beeld bij deze dan. Ik maak nl niet betere/ mooiere foto’s dan hèm. Dat vind ie zelf ook wel een beetje en ik vind het al lang goed. Ik maak heel af en toe spontaan wel een fotootje met mijn eigen mobiel, maar die heb ik niet altijd bij me en de baas wel ook ivm om goed van A naar B te komen, want terug gingen we met de tram, die vlakbij de uitgang van de ferry boot stond. Er wordt alleen maar in het Japans omgeroepen bij wel plaats halt wordt gehouden. Ruud heeft dan een routeplanner op zijn mobiel staan ( vraag mij niet hoe) die precies aangeeft wanneer je eruit moet. Als je bijna de stad weer bereikt dan komt ook de Engelse stem bij het omroepen erbij. In de trein waren er minder stopplaatsen en het werd beter in de trein aangegeven in het Japans en het Engels. Maar dat even tussendoor .

Vanuit de tempel lopend naar boven Mount Misen, van 0-530 m, 1,5 uur heen, 2,5 km lijkt niet veel, maar alleen maar treden van rotsblokken, dat liegt er niet om, foei toch en het was heet. De gedachte schiet mij te binnen” ik had als Boeddha beter onder de BODHI boom kunnen gaan zitten ipv mijn nu in het zweet te werken, hetgeen geen verlichting is, maar wel een voldoening.
Boven aangekomen moest ik wel bijkomen, maar het uitzicht was prachtig over de heuvels en de zee..Naar beneden  ging iets sneller 45 minuten. We waren allebei doorweekt van het zweten. 
Weer beneden aangekomen op naar DE RODE POORT, de ingewikkelde naam zie eerder boven, staat nu helemaal UIT het water. Het is eb en nu kun je zien hoe groot die poort is. Men zegt dat het een van de 3 meest gefotografeerde punten van heel Japan is.We weten niet de eerste 2 niet, wellicht enkele volgers die voor ons  eerder in Japan zijn geweest, zelfs eentje een halfjaar ooit daar geweest.  Toch maar even gegoogeld…..Fushimi tempel  in Kyoto en Mount Fuchi in de streek met dezelfde naam. We zullen nog op beide plekken komenop deze reis.

Ruud gaat nu los t/m de bijna ondergaande zon, hetgeen mooie plaatjes oplevert.  Er lopen hier ook nog herten los rond, zo brutaal als wat, net als de meeuwen in Scheveningen die je broodje proberen af te pakken. Dit hert wilde niet voor de poort gaan staan ,maar wel in mijn rugzak snuffelen naar eten😂

Het uiteten gaan schiet er bij in en lopen we nog even snel langs 7 Eleven de warme magnetronmaaltijd en toetje.  Smaakt prima mijn spinazie spaghetti schotel en voor de baas uiteraard iets met vlees en 10 kruimels groente. 

Dan is het tijd om te pakken en morgen de trein naar Osaka.  Voor ons bijna een “OYASUMI”