Verkassen van Dunedin naar Kaka Point

 Donderdag 20 en vrijdag 21 februari

Kaka point, bijna het  zuiderlijkste puntje van Zuidereiland van New Zealand. Eer we daar zijn met 1,5 uur rijden 🚘 zijn we daar niet klaar mee, dat wordt door de uitstappen onderweg natuurlijk langer. 
We gaan eerst de steilste straat tot voor kortgeleden in Dunedin van heel de wereld lopen. Baldwinstreet, 350 m lang en 35% stijgen op het steilste punt. Als je 2,67m loopt, ga je 1 meter omhoog. Hoogste gedeelte beton, daar het asfalt bij heet weer naar beneden zou stromen. Klinkt logisch en deze info komt van Ruud. Ik loop alleen maar omhoog.🤣 Ik dacht dat in San Francisco de steilste straat was, niet dus……je loopt achter van Kesteren en inmiddels heeft Wales een nog steilere straat. Die lopen we dan een volgende keer🤣 Maar is nog discussie over de meetmethode, dus misschien deze toch de steilste 

Nugget point, prachtige route van ongerepte stranden en wilde golfslag van de zee, de zuidelijke grote oceaan. Bij  Waipapa (de  Maori naam voor “ ondiep water”) Point hebben we op een respectabele afstand de ontmoeting met een zeeleeuw, die ligt te genieten op het strand van de zon. We komen iets te dichtbij en onze afstand  moet volgende keer echt groter zijn, hij voelt/ ruikt onze aanwezigheid, richt zich even op, brult en loopt stukje naar ons toe, wij gaan gauw achteruit , dan legt hij de kop al gauw weer te rusten. Dan is de afstand goed.

Door naar Tokata Lighthouse, een witte karakteristieke vuurtoren en de achterliggende rotsen in het water ( nuggets) een moeite waard om te bezoeken in de streek van de Catlins. Na al deze natuurindrukken eerst maar terug naar KaKa Point waar we de avondmaaltijd gebruiken in het plaatselijke café “ To the point” ( met een humoristische warningsbord aan de wand voor pensionades bij permissie ) bij gebrek aan een supermarktje en alleen een magnetron in onze verblijf in een studio. Prachtig uitzicht op zee, dat weer wel.

Vrijdags op pad naar de mooiste watervallen van deze streek Catlins, Purakauni en Matai Fall. Lieve volgers….vergeet alle namen,  het gaat om de geschetste sferen en voor de mensen, die dit prachtige land al eens  bezochten, wellicht een aha erlebnis of iets dergelijks.

Eerlijkheidshalve moet ik zeggen en ik besef door al onze reizen dat we zeer verwend zijn, maar we zagen watervallen op onze wereld 🌎 met meer achterlatende indrukken dan deze. De autotocht onderweg was prachtig. Zo afwisselend qua omgeving dalen en heuvels met enorme kleurschakeringen in het groen, vast al eens genoemd, van weids t/m meer ingesloten van het omringende landschap op de rit over godswegen. De wegen zijn doorgaans goed, alleen vandaag eigenlijk de eerste keer meerdere grindwegen. En zoveel schapen.. Men zegt in heel Nw Zealand zijn er meer schapen dan de inwoners en hele stapels vee, koeien in alle soorten. Er stond een boerderij For Sale met Friese koeien, het is maar dat je het weet. En prachtig om te zien hoe 2 border colliers de koeien bijeen dreven om de goede kant op te gaan de wei in. Meestal zijn het schapendrijvers met de bekende houding van af, liggend diep in het gras tot het commando komt van de boer/ schaapherder om de koeien, zoniet de schapen de goede kant op te drijven. 
Ook indrukwekkend was Cathedral Caves, zo genoemd door de akoestiek in de enorme hoge gewelven van de rotspartij waardoor je deels doorheen kon lopen gedurende eb van het zeewater. Het kwam nu al  door een open gedeelte van de grot naar binnen vloeien om even later met dezelfde snelheid terug te trekken.
Op de terug weg zagen we op nog weer een andere baai met strand helemaal vrij en verlaten 2 zeeleeuwen heerlijk uitgestrekt liggen in de zon.

Er was wel een nabij gelegen plek voor tenten en campers/ caravans. Dan word je in de ochtend wel heel heerlijk wakker en laat in de avond de golven van de zee horen beuken of naar de sterren te kijken bij een heldere nacht. Het is op deze manier bivakkeren in de natuur, dus verder geen accomodatie, alleen wat jezelf bij je hebt, je rommel goed opruimen en bij je houden en alleen een poepdoos cq chemisch toilet. Je douchen een duik in de zee en anders maar niet. Ook niet erg. Kortom heel basic, maar op een fantastische plek.  Overal waar we inmiddels zijn geweest is het zichtbaar schoon of je nu in een plaats/ stadje komt of je bent in de natuur.

Een Nederlander onderweg tegenkomend vond de mensen zo vriendelijk, daar konden we iets van leren in ons land. Niet helemaal mee eens. Hier wonen ze vaak enden uit elkaar en als ze dan mensen/ reizenden tegenkomen zijn ze uiteraard blij om met je te praten/ je dienstbaar te zijn. In het dichtbevolkte kikker 🐸land, ons Nederland dus…. leven/ wonen we veel dichter op elkaar, zit je sneller op elkaars lip waardoor men niet altijd even aardig, vriendelijk of behulpzaam is, maar die zijn er echt wel., hoor…🥰🙏😇Men is dan gelijk zo zwart/ wit ingesteld als je elders ben, zoiets als het gras is altijd groener bij de buren 🤣. Het leven/ wonen in een land als hier met zoveel ruimte/ prachtige ongerepte natuur, ik merk geen uitstoot van bepaalde bedrijven, forse luchtverontreiniging of wat dan ook,  het is veel meer het boerenleven, waar de tijd denk en voel ik zo, enigszins heeft stil gestaan, is toch een ander verhaal tov onze woon- levenspatroon.

Morgen, zaterdag 22 februari gaan we ons wederom verplaatsen meer naar het westen.