Dag 2 Verder op weg in Tokyo naar 2 musea

Zondag 26 oktober

Gisterenavond na de koffie toch nog even vlakbij buurten. Het”nachtleven”🥹🥳😂 opsnuiven eer we ons hoofd neervlijen. In de kleine smalle steegjes van Golden Gai,is het lastig lopen met al die paraplu’s.  Hier is het een rijke aaneenschakeling van hoe zal ik het noemen, een soort van huiskamer kroegje waar gemiddeld 6 tot 8 personen aan de toog kunnen zitten en dan is het vol. Op de toog een uitgebreide sortering aan alcoholischte vooral hele sterke dranken. Er wordt flink gerookt, gevaped. En al die “grote “huiskamers” in straatje na straatje zitten tjokvol en dan nog wat er buiten bij de verschillende toegangsdeuren blijft hangen en door de straatjes loopt. De regen is geen excuus om thuis te blijven. Ik voel me toch best wel een beetje een provinciaaltje bij al die buitenissigheden in mensen, de verlichte grotere straten door metershoge reclame borden, de donkere soms uit de kluit gewassen manen, die je de verschillende clubs/bars in willen lokken. Hier wordt ook in het openbaar publiekelijk voor gewaarschuwd via een vrouwelijk stem die door het centrum via een luidspreker over de menigte schalkt: “ kijk uit voor aanbod van deze mensen en pas op je spullen”, in die trant . Na een kwartier en  verschillende passages te hebben gehad, besluiten we terug te gaan en was  het klaar voor de zaterdag na al die stappen en kilometers.

En is het nu al weer zondag en voor jullie allen zeer goede 🇯🇵OHAYO🇯🇵.  Ruud doppen in de oren om de kwalificatie van de Formule 1 🏎️🏎️🏎️🏎️🏎️🏎️ tot zich te nemen. Ik kijk uit het raam nog steeds zwaar bewolkt en grijs, wel droog. Eerst maar weer de jarigen in 🇱🇺🙏🇱🇺feliciteren via de mail, al liggen zij nu nog wel te pitten om 2.00 uur in de nacht.🥳   
 Vandaag staat op het programma de oudste Boeddhistische tempel, gebouwd in de 7e eeuw. Dit bolwerk hoort bij Tokyo net als het Colosseum bij Rome, 30 miljoen bezoekers per jaar. Voor de rest staat het nog open, maar de zondag staat toch voor rust en bezinning, dus dat komt goed uit.

Plan gewijzigd. Beter de tempel op een droge dag te doen.Het wordt een musea dag. Eerst met de metro naar het nationaal museum van Tokyo ( Japans georiënteerd) in een andere wijk genaamd Ueno. Het is het gebied van de musea en theaters zowel binnen in  het museum als buiten met straattheater in nabij gelegen park met vele eettentjes, niet te geloven wat een massa aan eten in die kramen wordt bereid waar je met je neus opstaat. Het er wordt massaal en gretig afgenomen. Ruud had een balletjes deeg  gerecht gevuld met stukjes gebakken varkensvlees  met wat saus en groente erover. Ik vond het niet zo lekker na een hapje te hebben geproefd, maar goed eerst dat enorme grote nationaal museum. Mijn hemel wat een schatten aan geschiedenis door de eeuwen heen. En wat een enorme verscheidenheid aan spullen van schilderijen, posterijen, perkamenten rollen met schilderingen bij het subtiele af. Een heel wapenarsenaal in de tijden van de samourai, van kleding en zwaarden. Invloeden van India, Korea en China door de eeuwen heen binnengebracht in Japan. De vele levensgrote Boeddhabeelden vond ik wel erg boeiend.Het is behapbaar druk.
ik ga op het einde van het bezoek in 5 stappen op een postcard een mooie Japanse vrouw stempelen. De afdruk mag je meenemen

Na de pauze in het park op naar het museum van Western Art (waar de westerse kunst ook in Japan binnen gebracht wordt) waar we wat bekende Belgische en Nederlandse  ( o.a. Jan Steen. van Gogh) schilders treffen. Een paar Picasso’s, Monet en mijn favoriete Oostenrijkse schilder Gustav Klimt kom ik ook nog tegen.  
In het park waren ook verschillende straat artiesten bezig met hun act. Het was wel droog, maar toch wel bewolkt met dreigende nattigheid en dat maakt straattheater toch anders dan als het zonnetje erbij. Er was toch nog genoeg volk op de been.

Nu had ik toch wel erge trek in een hapje en een kop koffie. We belanden bij een Starbucks  bij lange niet na zo’n grote als de vorige. Er waren nog plaatsen te bemachtigen om een tripel expresso Latte te bestellen en een curry getint broodje. Ruud had een taartje dat leek op spaghetti slierten aan de buitenkant en binnen gevulde crème met soort van noot er bovenop. Het zijn altijd kleine kunstwerkjes van baksels vind ik. Verder had hij een mangosapje. Het smaakte ons uitstekend. Het werd wel steeds voller. Twee oude dametjes hadden al besteld en wachtend op een plekje. Ze keken met een schuin oogje naar ons, maar sorry wij zaten ook net. Een jong stel zat tegenovergestelde en zij vertrokken, maar helaas werd deze plek voor de neus van deze twee vrouwtjes gekaapt door een stel wat net binnen was gekomen en eigenlijk nog moest bestellen. Ik vond het zo sneu dat ze moesten afdruipen, ik wilde er eerst wat van zeggen tegen de vrouw (het waren Duitsers )die best had gezien dat deze dametjes eerder waren. Ik hield me in, mijn koffie was toch al op en Ruud zijn taartje ook, maar het sapje nog niet. Ik zei:” Kom op, neem je drankje mee, ik ga die vrouwtjes waarschuwen dat ze op onze plaats kunnen zitten. Zo gezegd gedaan en och wat waren ze blij. Wie weet hadden ze ook al lang lopen sjouwen. Het buigen, knikken en het arigato was niet van de lucht.  Ik even snel ons blad weggehaald zodat zij ook hun spulletjes kwijt konden.

Ik liet merken dat het oké was. Dus wij de deur uit, Ruud even verder zijn drankje nuttigen en komt een van die dametjes naar buiten en drukt mij een plastic bakje in handen gevuld met 4 bruine bolletjes erin als dank. Zo een spontaan en lief gebaar, ik mocht haar zelfs even aanraken of het gebeurde gewoon om mijn dankjewel te betuigen. Het ontroerde me ook een beetje en de gezegde gaat door mijn gedachte…wie goed doet, goed ontmoet, zo zie je maar weer.  
Ondertussen was het om 17.00 uur hier al donker. Het is nu 8 uur tijdsverschil met Nederland ivm de wintertijd, dus mijn horloge een uur terugdraaien, daar ik de Nederlandse tijd aan hou. 

Op naar  onze kamer terug, maar eerst nog even bij station Shinjuku langs om alvast treinkaartjes te kopen voor woensdag as als we met trein naar het vliegveld van Tokyo gaan. Ik verbaas mij er weer over dat het zo’n enorme heksenketel is op zo’n enorm station met uitgangen alle 4 de richtingen N-O-Z-W op en daarin zitten ook nog verschillende mogelijkheden om er in en er uit te gaan.We zien nog  eerder op de dag glazenwassers op ongekende hoogte in tuig gelijk bergbeklimmers ,de ontelbare ramen aan het schoonmaken. Ja, het einde kondigt zich aan, nog 2 hele dagen te gaan inTokyo en de woensdag een reisdag. Voor jullie konnichiwa en voor ons 8 uur later de avond reeds al in gevorderde staat.