Bonaire weblog 13

Ja en dan is het bijna zover naar Nederland.✈ Ik vind het zelfs heel spannend, een beetje raar toch, als je naar iets zo bekends gaat.

De koffers niet zo vol, maar meer mee terug daar we wel wat spullen willen aanschaffen qua kleding 👗👖👕👚en schoeisel 👞👞👟👟👡👡, want dat slijt hier waar je bijstaat.

We wonen hier nu een maand in het andere huis 🏘en het is erg fijn om hier te zijn, je kunt in de ochtend en tot laat in de avond buiten zitten, maar je hebt ook de mogelijkheid om geriefelijk binnen te vertoeven. Een fijne grote tafel waaraan het prettig bezig zijn is en niet meteen alles weg waait 💨💨💨zoals bij het buiten zitten. Overal verlichting, dus lezen kan ook uitstekend buiten. Dat mag ik graag in de laatste uren doen zo na het avondeten en voor het slapen gaan.

Zo af en toe met het planten-struiken-en bloemenspul 🌿🌴🌱🌾bezig.
Het is soms lastig inschatten met deze temperaturen, wind en droogte.. Is het nu dood of komt het wel weer op, terwijl het alleen maar heter gaat worden, vrees ik dat er toch al aardig wat struikgewas en planten gewoon uitgedroogd en dood zijn, terwijl we het om de andere dag besproeien.

Misschien ook teveel water.Volgens mij gedijen hier alleen cactussen 🌵🌵🌵, die ook in grote hoeveelheden op het eiland zijn te vinden en bloem bevattende vetplanten. 🌿🌱🍃Het is allemaal maar uitproberen. Later bleek de pomp stuk, die het afvalwater moet oppompen om het tuin spul via een "dripsysteem" op gezette tijden van water te moeten voorzien. Daarom is de aarde nu gortdroog en hebben veel planten het loodje gelegd, ondanks het handmatig bewateren door ons met de tuinslang. Het heeft niet mogen baten.
Ik ben nu in 15 minuten op school in plaats van in meer dan 30 minuten 🚲vanaf het vorige huis. Het enige obstakel is dat ik over een aardig droog, gruis en keien pad moet met zeer vele kuilen en hobbels en dat het lastig fietsen is, ook met een mountainbike. De keien schieten onder je kont, c.q. fietsenbanden weg, dus veel manoeuvreren en constant bijsturen. Als extraatje op de heenweg is het ook nog eens dalen en wind mee, terwijl ik op de weg naar huis terug moet klimmen en tegenwind heb. Ik had het liever andersom gehad.🌄De behendigheid op zo'n pad met de fiets wordt met de dag beter en niet meteente bang dat ik op mijn bakkes val.

Daar alle deuren hier tegen elkaar openstaan voor het doorlaten van de wind, vloog er ineens een duif 🕊naar binnen, maar kon niet meteen de weg naar buiten terug vinden. Botste tegen de ramen, viel op de grond, veren fladderden in het rond. Mijn helpende hand✋✋ deed hem alleen maar schrikken en de verkeerde kant opjagen. Ik dacht : "Hij legt hier te plekke het loodje", maar ook opeens had hij een van de uitgangen gevonden en vloog gelukkig nog op eigen krachten verder.

Om 5.00 uur in de ochtend zingen steeds dezelfde vogels hun hoogste lied. Niet allemaal heerlijk om te horen. Ruud probeert dit gebeuren te verstoren door er heen te gaan en ze weg te jagen, echter ze zijn hardnekkig en keren na enkele minuten terug en zette hun lied vrolijk verder door.

Je kunt hier moeilijk alles potdicht doen aan ramen en deuren, want dan wordt het erg en te benauwd en van de airco word je ook niet echt vrolijk. Dan is het ook steevast om 5.45 uur stil, wellicht moe geworden van dat hoogste lied. 🎶🎶🎵😋🎵🎶🎶dan was er ook nog eens een kikker, die een bek opzette als een alarm van een auto/huis dat afging en dat duurde maar voort. Ik dacht nog: "wie zet "dat eens uit!"

Nu weten we beter, niet te doen.
Sinds een lange droge warme periode viel opeens de regen met bakken uit de lucht. Heel plaatselijke en zeer kortstondig. De kinderen op het schoolplein door het dolle heen, liepen te dansen en te springen in de plassen (het leek een ritueel aan de goeden) en daarna droog...., maar gelijke een dampige vochtige sfeer, gelijk een sauna.

Wel goed voor de planten, struiken en bloemen hier in het andere huis, want je moet ze echt om de andere dag flink met water bespuiten, 💦🙋💦💦💦💦anders legt alles het loodje.
Dus sleep ik met een ellenlange slang rondom het huis om alle planten/struiken van een plens water te voorzien om de andere dag. Dat wordt een giga waterrekening, want het waterverbruik ligt hier hoog in de maandelijkse kosten.

En er zijn al een paar die daar naar neigen sinds wij hier wonen. 🌴🌳🌿🌾🍃

Inmiddels heeft het op een zondag de hele dag geplensd. Voor de begrippen hier & in deze tijd van het jaar, zeer ongewoon. Het tuin spul zag je ter plekke opbloeien na zo'n erge droge periode.
Ondertussen hebben we bepaalde planten ook veel teveel water met de tuinslang gegeven, maar ja dat is achteraf bekeken.
Opvallend is dat rond de klok van 🕙is het in de huizen hier op de meeste plekken donker en alle lichten gedoofd op wat buitenlampen na. Men is hier i.v.m. de warmte al erg vroeg op, rond 🕕-🕖, het werk begint ook tussen 🕖-🕗rond 🕔zit de werkdag er op. Op de basisschool zijn de kinderen 0m 12.45 uur vrij en het team gaat meestal om 15.00 uur naar huis, terwijl zo rond 6.30 uur-6.45 uur iedereen aanwezig is, de kinderen beginnen om 7.30 uur, de bel gaat om 7.20 uur.

Ruud voor de 3e keer en week naar Nederland voor het werk .
Kon mooi ook nog naar Scheveningen voor de finish van de Volvo Ocean race, helaas de TT van Assen zijn het weekend later, anders had Ruud dat ook nog graag meegepakt!
Dat zijn zaken, die je hier niet hebt.

De voetbal ⚽koorts van de wereldkampioenschappen zijn hier ook merkbaar. De verschillende landenvlaggetjes hangen vrolijk te wapperen aan de daken van de auto's! In openbare gelegenheden hoor je soms massaal de vreugdekreten overdag.⚽ e het toeteren van de auto's als een land gewonnen heeft, vooral bij zuid Amerikaanse landen. Om die reden jammer dat Colombia eruit ligt ,die hebben veel fans hier. Wij zitten te kijken meestal in het begin van de middag, want 6 uur later rechtstreeks op de Nederlandse buis, dus je moet wat!

Ook zijn hier de laatste schoolweken aangebroken, het is als vanouds en een zeer vertrouwd beeld, laatste (schoonmaak, vooral in onderbouw) klussen, je eigen klassen rotzooi (op) ruimen, de rapporten, enige besprekingen voor het nieuwe schooljaar 2018-2019 en ga zo maar door!

De bibliobus komt voor de laatste keer langs om de boeken op te halen. Hier nog niet weg bezuinigd, maar eigenlijk moet ik zeggen hier juist ingevoerd om naast de eigen taal "het "Papiaments" het Nederlands te bevorderen.

Ik heb de groep een paar keer overgenomen zodat de eigen juf verder kon gaan met de rapporten.
Hoe blij kun je een mens dan maken en ik vond het ook wel prettig om op mijn eigen manier met de hele groep weer eens aan de slag te zijn.

Hier gaan alle groepen, instroomgroep t/m groep 7 een bezoek aan de klas/ de juf brengen die ze na de zomervakantie krijgen. Een hele verschuiving in de school van 12.00-12.45 uur.
Ik vond het een prima gebeurtenis om te zien en de kinderen, die ik zag en sprak vonden het ook een hele belevenis, ondanks dat en zeker de oudere kinderen de juf /de meester van het gezicht op afstand wel kenden.
Ook een uitstapje gehad met de kinderen naar "Washington Parc, een beschermd natuurgebied van grond, rotsen, zee-strand /kustgebied met de enorme cactussen-en plantengroei.
Samen met groep 4 in zo'n Amerikaanse gele autobus. Voor de kleineren onder ons een hele belevenis en ervaring. Deze dag stond de haai centraal, die hier in de Bonairiaanse wateren voorkomt en wel beschermd dient te worden. Het is een bedreigde diersoort en er wordt (te) veel op gevangen.
De kinderen wordt verteld dat de haai geen gevaarlijk en eng beest is met een grote bek en hele scherpe tanden, al blijft het voor deze groep koters wel een indrukwekkend dier.
Het was een prima afsluiting van het thema :"Water"

Ook is het geen standaard dat de hele school 1x per jaar standaard op schoolreis gaan.
De mogelijkheden zijn er ook niet op Bonaire, geen pretpark te zien. Wel een donkeyfarm, kinderboerderij en dierenasiel. dan houdt het ook op. Elke groep heeft dan ook andere uitstapjes zo in het jaar, maar vaak ook niets.
De hogere groepen vanaf 6 gaan ook wel naar het strand en de zee.

Het teamuitje op het strand,🏝🏖een willekeurige plek, vlakbij de "Zoutpannen". Ik werd opgehaald en weer thuis gebracht door een collega. Ze had een snelle auto met het stuur aan de rechte kant, je voelt je als passagier op de linker plek toch een beetje misplaatst, een heel apart gevoel.
Ik durfde bij donker niet op de fiets terug te gaan naar huis. De wegen zijn niet of slecht verlicht. Het wegdek regelmatig zeer slecht en het rijden gaat vaak erg hard, zeker bij avond en in het weekend en vaak met een stevige stoot drank achter de kiezen.
Iedereen had een lichtbron meegenomen en een stoeltje, want de hele tijd staan of hangen, zitten in het zand met veel stenen en in het donker is niet echt fijn, zeker als je een hapje wilt eten! Een warm vest mocht het kouder worden. Voor de hap en de slok werd gezorgd en als verrassing hadden we een workshop "Caribbean dans"👭 💃👫gegeven door een super enthousiaste stevige Antilliaan met bijbehorende Caribbean muziek.🎶🎶🎵🎶🎶 Een dans leren op je blote kakkies 👣in het zand met een fel oranje gekleurde ondergaande zon 🌅, een lichte bries, heerlijke muziek maakt het wel met elkaar toch een voor mij speciale belevenis.

De een na de laatste maandag een marge-studiedag voor de collega's en ik lekker vrij een extra lang weekend. Dan op de fiets maar eens de andere wegen verkennen die ook naar het centrum, de winkels en weer terug naar huis leiden. Ruud geeft aan dat sommige wegen efficiënter zijn m.b.t. bepaalde bestemmingspunten.
Meerdere wegen, die tenslotte naar Rome leiden, maar ik val toch terug op mijn eigen route. De alternatieve wegen zijn niet minder slecht, overal kuilen en hobbels, stijgend en dalend, alleen heb ik geen gruis t/m grote keien onderweg. En qua tijd is het ook ongeveer hetzelfde. Wel was het verrassend dat ik ineens langs "the Dutch bakery" kwam en mijn favoriete bruine platte broodjes kon kopen. Heerlijk en kersvers van de pers en die lucht! Mmmmmm!

Dus andere wegen eens proberen is niet verkeerd en je komt altijd wel ergens uit dat bekend is inmiddels, want zo klein is die cirkel nu ook wel weer.

Donderdag 28 juni jl. was het "BADJESDAG" voor de kleuters. Ieder kind nam een plastic badje of een opblaasbare bad mee en de tas met droge kleding voor na het waterballet.
De meeste kinderen hadden al de badkleding aan.
De brandweer kwam als kers op de taart met loeiende sirenes aan en kwam eerst de badjes vol spuiten met een stevige straal water, de kinderen even de kracht van zo'n straal laten voelen, waarbij ze soms omvielen en daarna ging het over in sproeien, zacht en dunne druppels water , gelijk een miezerige bui. het was een groot en daverend succes en ieder kind genoot met volle teugen.
Ik wist het niet van de brandweer, anders had ik mijn kleding wel aangepast en met de kroost mee gedaan. Voor het volgend jaar om te onthouden.

Het was een heel georganiseer, vooral het omkleden en dat iedereen de eigen spullen weer me kreeg.
De kinderen waren zo moe, dat ze echt niet meer wisten wat er nu nog na deze inspanning moest gebeuren en liepen soms 10x in de rondte niet wetende wat te doen.
Het is lastig dat ze om 12.45 uur vrij zijn en geen middag meer hebben, want dan kun je ook nog wel eens wat achter gelaten spullen meegeven. Dan de volgende dag maar, de allerlaatste schooldag voor de zomervakantie meegeven. Juf Denise zegt tegen mij: "Oda voor ons is het vakantie, wij kennen geen zomer". Dat klopt natuurlijk als een bus!

Vrijdag 29 juni jl. laatste schooldag is dan daar. De vlag uit en tot over 6 weken. Totaal gaan er 4 leerkrachten weg, na enkele jaren op Bonaire gewoond te hebben en op de basisschool "de Pelikaan " te hebben gewerkt. Klaar voor een nieuwe uitdaging elders in de Caribbean of terug naar Nederland.

Groep 8 die vertrekt, maar door de hele school gaan ook meerdere kinderen de school verlaten, die met de ouders terug gaan naar Nederland . Het totale afscheid wordt met de hele school uitbundig beleefd. Alle verlaters komen op het podium, waarbij ze letterlijk door de overige toe-uitgezwaaid worden en daarna maken de groepen 1 t/m 7 een erehaag/-boog met hun handen, waaronder de schoolverlaters doorlopen. Deze boog loopt tot ver door op het plein. Een zeer bewogen en sociale gebeurtenis met 250 kinderen, hun juffen en meesters.

Dan is het voor de kinderen vakantie, waarbij eerst het nodige, op het allerlaatste nippertje nog moet worden uitgedeeld, schoolfoto's, een soort ooievaarspas, achtergebleven spullen van gisteren, etc.

Het team komt bij elkaar in de koffiekamer en sluit af met eerst even na te praten over deze twee dagen en dan via het smartbord met elkaar de voetbalwedstrijd België- Brazilië te gaan kijken. Niet geïnteresseerden doen ook gewoon hun eigen ding en het stoort de voetballiefhebbers niet, want die kweken er net zo goed tussendoor.

Ik stap om 14.30 uur op mijn fiets, nadat ik een kort gesprek had met de directeur i.v.m. het nieuwe schooljaar. Wat ons beiden betreft: pak ik de draad het volgend schooljaar weer op bij de kleuters (ik heb het daar erg naar de zin gehad met juf Denise) met wellicht een uitbreiding, een dagdeel in groep 4.

Ze kunnen dit jaar erg slecht personeel aantrekken, daar de spoeling erg dun is en er veel minder mensen naar de Caribbean komen dan voorheen. Wel komt er in een van de 3 kleutergroepen een meester en dat lijkt me ook wel prima om mee te maken, want dat blijft nog steeds biesunder in de basisschool.
In Nederland blijkt ook veel vraag naar mensen te zijn in het basisonderwijs.

Ik hou jullie op de hoogte!, ook van de belevenissen van de Nijmeegse vierdaagse. Als het daar heet is kunnen we dat in ieder geval wel aan.

Rest ons nog alle blogvolgers een mooie tijd toe te wensen in de komende vakantieperiode en/of datgene waar jullie je mee bezig houden!

De start van het schooljaar 2018-2019 is hier maandag 20 augustus as!




Warme grt'n Ruud & Oda

Psje: ik vroeg mij achteraf wel even af of de bij getypte symbooltjes voor de gezelligheid wel allemaal wel even goed overkwamen! 😋😎zoniet dan hoop ik dat de eigen fantasie wordt aangesproken