2e dag Kyoto

Zondag 19 oktober

De ochtend begint grandioos. Eerst vraag ik mij af waarom er overal zoveel knoppen zijn zowel in het toilet als in de badkamer. Alleen een knop voor  warm en koud water of zelfs maar een knop waarmee je de temperatuur kunt regelen, nog beter is toch voldoende, na mijn idee. Nee, ik heb weer teveel keuze en pak altijd de verkeerde knop. Kraan gaat lopen, sproeier doet ook meten enthousiast mee. Boadkamer/douche vloer, muren en wat nog meer zeiknat voor de 2e keer. Hier werkt het putje wel en stroomt het water goed weg in tegenstelling tot eerder waar de vloer al snel blank stond en ik met handdoeken en uitwringen de boel nog net op tijd had gered. Ik ben in ieder geval opgeknapt, fris en fruitig🤣  

Dan maar eens een ontbijt klaar maken. Voor de nodige vitaminen is fruit gewoon lekker in de yoghurt, maar hier vergaat soms ook de pret, want de kiwi wordt behoorlijk “ verkracht” als je geen al te goed bestek/mesje hebt en met een bot broodmes de kiwi te lijf gaat komt dat niet zo goed. Als ie nou erg rijp was kon ik het zo uit het vel knijpen, maar dat hoef ik niet ineens te proberen. De sinaasappel is beter af. Ik had ooit zo’n geel en zeer handig plastic schillertje van Tupperware. Dit kan gezegd worden, want tuner ware doet allang niet meer aan “houseparty’s” en de artikelen zijn er volgens mij ook zelden of niet meer ivm de hevige concurrentie  in deze branche. 
Ik  zweerde jaren met dit kleinood, want een sinaasappel ( bij een kiwi werkt dat niet) pel je hier genadeloos en zonder moeite en knoeien mee af. Ik heb het jaaaaaren meegenomen op reis, maar ook  ergens jaren geleden laten liggen bij een ontbijt bij zo’n lopend ochtend buffet.
Tijden onthand geweest, al zal een menigeen dat niet begrijpen, dat snap ik. Maar…. gelukkig kreeg ik een nieuw exemplaar cadeau, want de laiverd wist dat ik zo’n ding koesterde en daar waaK ik over als geen ander. Gaat altijd mee, waar we ook naar toegaan. Gebruikt, meteen terug in het speciale vakje in de toilettas. Ik zal het toch niet nog een keer op vakantie laten liggen. De bekende ezel hè, denk ik dan maar. We hadden toch een lekker en smaakvol ontbijt!

Daarna zijn we het filosofisch pad gaan lopen. Ja je doet ook iets meer dan alleen tempels, etc.🤪🤣We namen de metro maar weer eens daarheen en maar 2 haltes verderop. Het is toch een goed en efficiënt systeem zo onder de grond, waarbij jij je relatief vlot en goed kunt verplaatsen.Er zijn ook zitplekken voor ouderen, personen met hartproblemen, zwangere vrouwen of met kind. Niemand gaat daar zitten die buiten deze categorie valt ook al is de metro stampvol. Een plaats aanbieden aan een ouwetje, kras dametje, wordt niet zonder slag of stoot geaccepteerd. Je moet wel wat overtuigingskracht bezitten wil je het vrouwtje overhalen.

Het was een prachtige wandeling zeer rustgevend langs kabbelend water met aan het einde een aardig uitgebreid tuinencomplex met hoe kan het ook anders een tempel, het zilveren paviljoen, voorheen een villa geweest. Je komt regelmatig geklede vrouwen in kimono tegen. Veelal gehuurd om zo je uitstapje te maken in traditionele kleding en dan later weer in te leveren. We zagen de prachtigste kimono’s voorbij komen.Ook zie je wel vrouwen lopen op onmogelijke hoge dikke blokhakken, waarin jij je voeten amper soepel in kunt buigen. Ze willen wat langer lijkt me, maar er lang op lopen…..net als op die teenslippers waarbij ze passende sokken aanhebben met een spatie/ inkeping van het stof zodat de band van de ( houten) slipper goed tussen de dikke en de volgende teen valt. Je zag dit schoeisel meer bij mannen.

Spontaan kwamen we fors geklede mannen in het wit tegen met allerlei Japanse tekens op de jasjes met korte een soort van pofbroek, het leken opgebolde luiers, 🫣lange witte kousen met teenslippers aan. Het leek mij ongemakkelijke kleding. Het deed me denken aan Sumo worstelaars, ook waren er vrouwen bij, maar die waren vanaf de navel iets minder bloot gekleed. Ook waren er kinderen prachtig aangekleed die ook meeliepen in de stoet.
Praalwagens in goudrood kleurige uitstraling en andere toeters en bellen, waar we het geheel niet van begrepen. Het was een ceremonie zonder twijfel. Een Britse man (ook zo uitgedost) vertelde ons ook niet meer alleen het startsein van vertrek naar het dorp verderop. Een rituele optocht, waarbij eerst allerlei gebeden en buigingen werden gedaan, de wagens werden gezegend zoals ik het maar interpreteer door “ priesters-geestelijken- notabelen, voordat de stoet kon wegrijden. Wij hadden toen een moment om even door het dorp te lopen  van boven naar beneden, waarlangs allerlei kraampjes stonden van etenswaren tot drinken en curiosa. Overal zag ik die groene kleur terug, de matcha ( gezeefde thee met bepaalde extracten)  terug. In pannenkoek, ijsjes, koude drank, cake en wat al niet meer. Ik heb me er nog niet weer toe kunnen bewegen om het te gaan drinken of eten., maar wellicht in andere ingrediënten verwerkt en meestal zoet van smaak, dat het wel heerlijk is. Het is mij verteld dat het ook in Nederland te koop is , zeer gezond en op het moment een hype drankje is.  ik had nu een expresso macchiato, heerlijk alleen in een paar slokken helaas op. Ik begrijp ook niet goed waarom ze geen latte macchiato hebben/ kennen, maar goed het was een prima gulden middenweg.

We hadden om 18.00 uur afgesproken met een collega ooit van Ruud en haar man. Het centrum van Kyoto verkennen, o.a.de Geishawijk met zeer smalle straatjes waar het ook stikte van kleine eettentjes en bomvol met mensen, die door de straatjes liepen. Als het hier gaat regenen kun je de plu wel vergeten, want je prikt de mensen hun ogen uit. We vonden een eettentje, waarbij het menu bekeken via afbeeldingen, het ons wel wat leek. De ober oogde klunzig, was het ook toen hij een glas wijn van het dienblad liet donderen. Glasscherven overal en de wijn spatte omhoog. Ik eindelijk eens in een jurk, kon me nog net even de andere kant op verplaatsen, anders had de rode wijn toch wel wat nare spetters op mijn kleedje achtergelaten. Je kunt je wel bedenken hoeveel verontschuldigingen en buigingen er ter plekke werden gemaakt. Het eten was oké, maar zeer magere porties, zodat de Burgerking met een hamburger nog even werd aangedaan en weer elders een ijsje daarna  als toetje door Ruud. Ik nam later een stokbroodje met brie, want ik had ook nog wel enige trek bij terug komen. We zagen zoveel winkels , niet alleen langs de grote starten , maar ook in de verschillende overdekte passages waar Somers ook gewoon een auto doorheen rijden zo’n grote diversiteit van heel chique tot 2e hands spullen winkels, dat ik mij er alleen maar aan kan vergapen. 
Het was me het dagje wel weer, maar prima. Ik hoefde geen avondeten meer te bereiden en dat scheelt dan weer😎