2 dagen op 🚴🏼🚴‍♀️donderdag 27 en vrijdag 28 februari

Donderdag  27 februari

verlaten we ons Hans en Griethuisje, maar niet eer ik een paar appels reeds van de boom gevallen meeneem voor onderweg en ik hoor geen krakkende stem, dus het is oké.                                       Om 8.30 uur melden we ons bij de fietswinkel “Bike it now”, de fietsen staan klaar, nog een rondje rijden of alles klopt qua hoogte zadel, tassen er goed aanzitten. We krijgen uitleg over de route!

waar eerst een spoor lag hebben ze alle rails weggehaald en ligt er nu een grindpad van in totaal 155 km. Je kunt er verschillende trajecten rijden, wij kiezen voor de 2 daagse.
Een mapje met allerlei informatie over markante punten, die je tegenkomt op de tocht.        
Daarvoor hebben we een  paspoort mee “ Railtrail Otago “. Als we de plek zijn tegengekomen, de informatie die erbij hoort tot ons hebben genomen,  kunnen we er een sticker bij plakken.
Zo zijn er twaalf historische plekken. 

We worden eerst met fiets en auto in 1 uur naar het verderop gelegen Wedderburn gebracht, waarbij de chauffeur, gepensioneerde onderwijzer ons reeds aardig wat over de omgeving verteld heeft.

Veel Fries vee, 2 soorten schapen, degenen met een lichte vacht zijn voor de slacht/ het vlees en de schapen met een donkergrijze vacht, de Merino, zijn voor de echte New Zeelandse wolindustrie. De chauffeur heeft een zoon in Nederland, eerst wonend in Leiden en nu in Amsterdam, dus hij kende ons 🐸landje wel en wist er enthousiast over te vertellen. Dus rond 11.00 uur op de 🚴‍♀️🚴🏼

Stadje Ofurehua, de oudste winkel van NZ sinds 1902 met vele oude/ nostalgische spullen zelfs nog herkenbaar voor ons. Kwamen nog Australiërs tegen die ook aan de rit waren, die hun land onmogelijk vond om daar te fietsen en die het over Jeffbier had, Belguim % was best lekker zei hij. Ruud verbeterde hem door te zeggen Leffe. De Australiër zei dat 4 flesjes % gelijk stond aan een echt biertje.
Een bezoek gebracht aan Hayes Engineering, de uitvinder van de windmolens om energie op te wekken. Dit alles speelde ook rond 1850. Het gezin had een prachtig ruim huis, maar ook wel nodig met 9 kinderen. En die inrichting en spullen van woonkamer t/m slaapkamer en badkamer, heerlijk, alleen een beetje muffig. Het alles vormde met elkaar een klein museum.

De tocht gaat  over 2 dagen met 1 overnachting in Lauder, Railway school (waar we in het schoolgebouw van ooit, in 1987 opgeheven, ons ontbijt konden gebruiken) zo halverwege, waar we later op de avond in de plaatselijke uitbater de avondmaaltijd nuttigden, waar we wederom Australiërs troffen, ze hadden vreselijk grote fietshelmen op, maar met reden, de man, motorfanaat had naast al vele ongelukken een bijna fataal mountainbike  ongeval gehad .Bloederige foto’s liet hij ons zien.
We fietsen totaal in de 2 dagen 80 km, relaxed fietsen, geen elektrische  toestanden, al zie je veel e-bikes, schitterend zonnig weer, waarbij we starten met 13 en eindigen met bijna 30 graden op de vrijdag. Het is daarom wel goed dat er een flinke wind staat ,wel 2 dagen tegen, maar een beetje uitdaging met soms NIET noemenswaardig klimmetjes is wel nodig.

Zo kunnen we uren doortrappen over het aangelegde km’s lange grindpad, wat dus de oude spoorlijn was ,waarbij we koeien op ons pad de ruimte geven, over bruggen hobbelen, onder tunnels door van 200/ 230 m maar lopen, want het is er stikdonker en geen verlichting op de fiets. Een meegenomen lampje en van de telefoon biedt enige uitkomst.

 Ophir is ook een van die markante plaatjes ,van oudsher een goudzoekers en -delvers stadje zo rond 1800, maar rond 1900 is er veel veranderd, alleen het oudste postkantoor van New Zealand uit 1886 is er nog steeds en werkt ook nog. We bezoeken het uitgebreid en worden erg vriendelijk geholpen door een vriendelijke vrouwelijke beambte , die er al 40 jaar woont en werkt, maar oorspronkelijk uit Yorkshire/Engeland komt en nooit meer terug wil.                                                                                 Ik wil uiteraard enkele speciale kaarten versturen, dat kan ik niet laten.Ze worden op de vertrouwde ouderwetse manier behandeld onder de deskundige leiding van de beambte van het postkantoor.
zie ook de video over het stempelen.Ik probeer nog even een zeer oude telefoon, maar die doet het helaas niet meer. Het hele interieur oogt uit jaren her. Ik hou daarvan, van oude goede meuk.🤓

Nog even de gevangenis bezichtigen, dat achter het postkantoor ligt en dan gaan we verder. Een hoog uitkijkpunt beklimmen. De omgeving / het landschap is uitgestrekte vlakten met schapen en het vee, maar er komen ook steeds meer wijngaarden. Daarachter de  heuvels gelijk borsten of billen zoals je wilt, die veelvuldig en spontaan de lucht in steken in een glooiende lijn .                                                  
Eer we weer in Clyde terug zijn op de vrijdagmiddag 28 februari bezoeken we nog een wijnboomgaard van een Nederlands echtpaar die er al vanaf 2013 actief zijn.Hun regelmatig bekroonde wijnen vinden in Nederland geen afzetgebied door allerlei regelgeving en te hoge kosten. Vonden ze wel jammer. Ze leveren alleen in heel Nieuw Zeeland. We hebben in de supermarkt nog een fles gekocht en smaakte uitstekend.

Na de fietsen ingeleverd hebben  nemen we nog een biertje / cola en stappen we voldaan in de 🚘 met nog een uurtje rijden naar onze volgende bestemming  Wanaka. 
 

en voor de foto’s en de video zie weer de knoppen bovenaan