Zaterdag 10 en zondag 11 oktober

 Zaterdag 10 oktober

Het is toch een heel klein beetje kamperen, 😅door de aanwezige kleine muffige beessies die je doorgaans en ook hier in de tent vindt, ondanks de enorme ruimtes in badkamer en kamer, het laminaat / sierkleden op de grond. Daar trekken de kleine vierpotigen zich nergens wat van aan. In de nacht had ik soms het gevoel dat er wat op mijn hoofd viel en vanmorgen bij het uit bed stappen ( 7.00 uur) , lagen er ook wat dun gevleugelde dieren op het laken, dood dus, maar ook enkelen die nog levend waren, tor/ spin eigenhandig opgepakt en buiten de deur gezet. Konden ze daar het leven voortzetten, een sprinkhaan was reeds gesneuveld door de hitte, dus eenvoudig naar buiten te mikken.

We hadden een ontbijt wat bij de glamping tent onderkomen was in begrepen. In het restaurant van het avondeten. Wat een uitgebreid buffet van eten/ drinken, een ochtendfestijn en heel heerlijk om zo de nieuwe dag van het weekend te starten. Ik neem een stevig ontbijt van geroosterd brood, geklutst gebakken ei, mager goed uitgebakken spekjes, kop Nescafé ( als koffie hebben ze dat alleen) met een scheut melk, dat vind ik beter te drinken en aangenaam van smaak, een bakje yoghurt met blauwe bessen, kiwi, wat tuttifrutti met een schepje sap erover van een mix fruitschaal. Zo uitgebreid doe ik het nooit, maar we hebben straks een stevige klim en lopen op de rim/ de rand van het plateau  van “de Kings Canyon” op onze conto staan. Gemiddeld 3 a 4 uur lopen en meteen  de eerste van 500 treden uitgehouwen in de steen naar boven . De man neemt meer het ontbijt zoals hij thuis gewoon is. Ook goed. 

Na het ontbijt ons verder voorbereiden voor het 🥾🥾enkelsokjes in ieder geval uit mijn loopschoenen, 🥹insmeren tegen de nu al aanwezige zon en inspuiten tegen die hinderlijke muggen/ vliegen, die vooral op het zweet op je gezicht afkomen. Pet of leren hoed op, ik denk de laatste lastig, te warm,  dus de 🧢 dan toch maar. Rugzak inpakken, vooral veel water is nodig, 2 liter fles in de rugzak, buiten aan iedere zijkant van de rugzak , 1,5 l water. Handdoek er aanhangen en vertrekken we met de 🚘naar het 4 km verderop gelegen startpunt.Hoor ik jullie nu zeggen:” kun je die 4 km ook al niet vast gaan lopen?” Nee, een rechte weg, niet inspirerend,  temperatuur is al 25 gr .

We starten om 8.15 uur en gelijk de eerste aanzet lopend over de natuurlijke treden, ( heartbreak  Hill of heart attack Hill wordt genoemd) gelijk omhoog., 150 m. Het begin van de 500 treden. Hoogste punt van de Berg is 861 m, maar zo hoog komen we niet, maar wel op 778 m hoogte, gestegen 236 m, daar we soms ook weer een stukkie naar beneden gingen. Door zo vroeg te vertrekken was het goed te doen qua temperatuur, maar zo rond 11.00 uur werd het al aardig heet en waren wij weer terug bij het begin na 3 uur. Het was prachtig tijdens het beleven van de uitzichten  op de verschillende hoogten. Het eerste stuk was best pittig, ondanks onze redelijk goede conditie, maar bij het stijgen toch even tussendoor een korte pauze en genieten van de stilte en de omgeving is ook niks mis mee, zodat hartslag en ademhaling weer het vertrouwde ritme kregen. Het verwondert mij meestal wel hoe snel je weer herstelt.  Het kijken in het dal met de rotswanden met de verschillende kleurschakeringen van onderen naar boven is wel fascinerend. Op een foto zie je mij staan naast zo’n steile wand. De foto daarna is van de dag erop toen we beneden een pad liepen, dan kun je beetje de hoogte inschatten. Op de hoogte van het pijltje stond ik

Door de geplaatste borden met informatie over het gebied m.b.t het leven van de bewoners eeuwen in tijd terug, het wonen, werken, jagen, hun gebruik maken van de planten, struiken en bloemen in de omgeving en rituelen geven je een goed beeld van de Watarrak mensen. Te veel om dit alles te onthouden.          
                                                                                 
Op het hoogste punt voor ons op de rots een echo laten klinken vanuit het dal mislukt enigszins.  Vogels hoor je , maar je ziet ze niet zo snel, alleen een vogel zo klein als die is zingt op een tak het hoogste lied, luid en glashelder. Wat een mooie klank uit zo’n klein lijf met als achtergrond de rotswand en  in volledige stilte en zijn we op dat moment met z’n twee. Ik had graag het zeer korte levendige filmpje van de vogel meegestuurd, maar dat lukte niet, helaas.

Eenmaal terug op het honk kunnen we uitgebreid siësta houden, lunchen, muziek luisteren, boek” Vers water voor de bloemen” van Valerie Perrin uitgelezen . Ieder hoofdstuk begint met een spreuk, hetgeen mij biesunder aanspreekt. Ik hou daar erg van zeker als ze een wat diepere lading/ betekenis met zich meedragen. Twee heb ik uitgezocht die ik wel passend vond in het geheel van onze blog, maar het kan uiteraard ook nog weer voor jullie als onze (trouwe) volgers een andere interpretatie weergeven. Daar is overigens niks mis mee en kan ik mij dat heel goed voorstellen.

                         🌺 Mensen hebben sterren die niet hetzelfde zijn.
        Voor wie die reist zijn sterren gidsen, voor anderen zijn het louter  lichtpuntjes 🌺

                             🌺 Een herinnering sterft nooit, hooguit sluimert hij !🌺

Zo zijn er nog veel meer spreuken in de 474 tellende bladzijden van het boek,  wellicht kan het een tip zijn om het boek te lezen. Ik vertel er verder niks over. Smaken kunnen enorm verschillen in deze is mijn ervaring van prachtig tot geen doorkomen aan of gewoon niet mijn ding, waar ik van hou, het onderwerp, de wijze van schrijven, etc, etc. Komt het toch tot lezen, laat het me weten, positief/ negatief, het maakt mij niet uit. Ik ben daar wel benieuwd naar.🤓📘 Ik vond het in ieder geval wel een mooi boeiend boek met herkenbare momenten uit eigen belevenissen als ik kijk naar de mensen die me lief zijn en ons omringen in het leven van alledag, zowel dichtbij alsmede verweg! Dat als een rode draad door het verhaal heenloopt en de plotselinge wendingen waar ik niet helemaal op voorbereid was m.b.t. de hoofdpersonen in het verhaal. 📘

Dus lieve mensen die denken dat wij maar doordraven al zo aan het begin van onze reis zijn nu wellicht wat gerust gesteld dat we ook pauzes met plezier  beleven, echter is het wel zo dat ik nu wel weer in actie wil komen, maar op deze mooie rustige plek Kings Canyon resort is er beslist niks als nog een duik in het zwembad te nemen en up to date te zijn met de blog .                                            Tegen zonsondergang wilde Ruud nog op een ander plek van de Kings Canyon hierna gaan kijken. Het was bewolkt en ik zag geen zon, maar volgens hem zou het zonnig zijn over 10 minuten. Ik had mijn twijfels, maar even het gat uit de stoel en in de benen was toch wel prettig.🤣Na een tijdje gewacht en rond gelopen te hebben zei de man:” laten we maar teruggaan, nadat de lucht nog met een uitgebreide blik gescanned was, het ziet er niet uit dat het er nog van gaat komen vanavond!” Had ik toch een keer gelijk.😜 Daarom nog maar een foto erbij van vrijdagavond 

Zondag 11 oktober

Vandaag is het de dag van verkassen terug naar Ayers Rock, 3 uur rijden langs een saaie weg eenmaal Kings Canyon achter ons latend, maar eerst  naar het overheerlijke ontbijt van koffie, sap, geroosterd brood, honing, kaas en uitgebakken magere spekjes versch. soorten fruit na, gaan we daarna eerst een korte wandeling onder langs Kings Canyon maken. Het biedt vanaf dit punt  weer een ander uitzicht dan boven op hoogte. We kijken nu omhoog  I.p.v het dal in, de plek van de mislukte echo. Vandaag is het lopen naar boven verboden en afgezet .Als de weersverwachting  36 graden is ,dan moet je voor 9 uur vertrokken zijn, later mag dan dus niet meer                                                                     De mannen die we nu aanspreken liepen gisteren ook de tocht naar boven en vonden het gaan naar boven🥾🥾met die treden fffftttt, ze grepen nog naar hun benen.  Ze waren toch wel  een stukkie jonger dan wij.  😜                                                                                                                                   Op dit traject lopen 2 groepen mensen, waarbij ik denk als ik het mag beleven, mijn voorland zou kunnen zijn, in  pakweg 5 a 10 jaar, overigens ook niks mis mee.🤓 Ik heb altijd bewondering & respect voor deze groep op oudere leeftijd die nog allerlei dingen ondernemen/actief zijn

De 2e korte wandeling is Kathleens Creek, 10 minuten  met de auto verderop gelegen. Loop je tussen de rotspartijen door naar de eeuwenoude drinkplaats/ bron voor het vee van de cowboys eind 1800 ,maar de Aboriginals waren hier ook al aanwezig. De verschillende bevolkingsgroepen/ stammen lopen een beetje door elkaar heen met hun eigen gebruiken, gewoonten en rituelen, waarbij ze tot elkaar komen of de strijd aangaan met  elkaar. 
Rond de klok van 11.30 uur gaan we toch aan de rit 🚘, waarbij de omgeving steeds uitgestrekter wordt, de weg recht toe recht aan is, ik kan lezen en mijn blog als medepassagier  bijwerken, de man voorzien van het broodnodige vocht, wat vaker uitstappen op mijn verzoek al is het 5 minuten op zo’n traject en ik bij niets doen in slaap 🤪zou vallen. ⚽️Elk voordeel heb zijn nadeel, ⚽️ wie zei dat ook al weer op deze manier😅 of was het nu andersom!😂

 Curtin Springs, een stop van wat drinken, want de keuken  ging met een half uur dicht, dus de lunch skippen we na een  vlugge blik op de menukaart…kangaroeburgers en potato soup leken me toch niks. Gedownloaded muziek van Richard Hawley (een van mijn favorieten) en mijn leesboek”de Correspondente” beiden op de. ipad ,gaat Ruud de laatste 100 km te lijf met het zicht reeds op het Uluru rotsgebergte.                                                                                                                                           Om 14.50 uur bereiken we zonder kleerscheuren dankzij Ruud zijn zorgvuldig rijden Ayers Rock. Tanken, want morgen de auto inleveren met een volle tank en ✈️we terug naar Sydney.

Eerst maar eens lunchen, want we rammelen onderhand wel een beetje. Samen een pizza is prima en gaat er goed in. De kamer is nog niet klaar en daar kunnen we tijdens deze onderbreking goed opwachten. Als we verzadigd zijn, kunnen we om 16.15 uur naar de kamer en ons focussen op de dag van morgen, vertrek ✈️naar Sydney.